Tagged: onassis cultural centre

6o Open Day για τη Στέγη

Η Στέγη για 6η συνεχόμενη χρονιά διοργάνωσε Open Day ανοίγοντας τις πόρτες της δωρεάν για το κοινό. Φέτος, η γενικότερη θεματολογία των παράλληλων εκδηλώσεων ήταν ο Μάιος του ’68 και η γενικότερη κουλτούρα και επιρροές που άφησε τόσο στη Δύση, όσο και στην Ανατολή.
Η Στέγη για μία ακόμα φορά γέμισε με κόσμο κάθε ηλικίας και μας έδειξε τον πειραματικό χαρακτήρα της. Όσοι βρεθήκαμε εκεί είχαμε τη δυνατότητα να περιηγηθούμε σε κάθε γωνιά του κτιρίου και να δούμε διαφορετικές δράσεις.
Σε αυτές, ξεχώρισε το πειραματικό σύνολο μουσικής που παρουσιάστηκε από το Μουσικό Σχολείο Παλλήνης.
Ενώ η εκδήλωση διέθετε πολλές και διαφορετικές δράσεις, δεν φάνηκε να περνά τα μηνύματα της θεματολογίας που επιλέχτηκε ή τουλάχιστον όχι με τέτοιο τρόπο ώστε να τα περάσει στο ευρύ κοινό. Δημιουργήθηκαν ερωτήματα για το αν θέλει να προβληματίσει ή να εκπαιδεύσει και αν είναι για τους πολλούς που ενδιαφέρονται να αναπτύξουν την γνώση τους γύρω από τις τέχνες ή αφορά τους λιγότερους που ήδη έχουν εντρυφήσει στο χώρο αυτό και θέλουν να κάνουν το ένα βήμα παραπάνω.
Σε γενικές γραμμές, ήταν μία ημέρα που εκτέλεσε το στόχο του να περιηγηθεί ο κόσμος σε όλους τους χώρους, αλλά όχι απαραίτητα να κατανοήσει το θέμα της εκδήλωσης,
Σίγουρα αποτελεί ένα κέντρο με άριστο προσωπικό που δίνει στην Αθήνα ένα παράθυρο στη σύγχρονη και στο χώρο των γραμμάτων.
Αναμένουμε με αγωνία τις επόμενες εκδηλώσεις!

Advertisements

When Onassis Cultural Centre flourishes new ideas in deep house rythms!/// Sgt Programme Presentation 2014-2015

IMAG5957_1
It is true that since 2014 that the Onassis Cultural Centre opened, a new era for cultural events started in Athens. The Centre, or better “Sgt”, has become a hub for visual arts, dance and music that keeps Athens up to date with the evolution of creativity. By bringing international productions and also offering the chance to Greek artists to present their work in a high standard designed venue with international resonance, Sgt has inspired other venues in Athens too, making the city a multicultural place that one can find any kind of show that expresses contemporary creativity and interdisciplinarity.

The Onassis Cultural Centre presented the new programme for 2014-2015 last week. The whole building celebrated the upcoming event by becoming a hanging garden full of flowers by the installation of Rebecca Louise Law. The idea of the garden continued at Sgt’s stage, where the people of the Centre presented the programme having as a background the National Garden of Athens. At this point, it is important to mention that the Centre has always supported diversity by being accessible to everyone, having the right infrastructure for deaf or people with disabilities.

Regarding the new programme, it was presented into three circles: theatre, music and visual arts. This year there will be taking place amazing productions like Milo Raou’s “hate radio”, the transitions festival, Houvardas’ production of “Hamlet”, Jazz nights and many more! The Centre continues to support programmes like “Re-think Athens”, In Mute Festival, the educational programme “Film Factory”, Fast Forward Festival, Disabled Theatre, Music Festival for Kids, the EVGE awards and many many more exciting things!

The people that attended the event left with a bag full of goodies and ..flowers! The Programme is a quite heavy publication design by Beetroot creative bureau. As the Centre has a lot of interests, it is a quite difficult booklet to follow. It has a chronicle order but I suggest checking the website for information of the current events, as the it is very well structured.

For more info about the schedule, check the following link:http://www.sgt.gr/gr/programme/event/2104

The evening finished with a reception full of flowers, photo booths , greek finger food, wine and amazing house music by djs! A night to remember! 🙂

Taking the streets of Athens indoors

For the first time one large cultural centre in Athens, openly supports street art. This change means the start of a new era of the perception of art in Greece. The needs and the aggressiveness of the times we live in show that street art constitutes a way of interpreting the feelings of today’s young generation. The fact that it starts to get accepted and recognised from big art spaces, that have an international acceptance, shows that graffiti and street art not only constitute an expression of young people’s art, but also an expression of feelings of any age. The underground space of Onassis Cultural Centre has been transformed very successively to greek streets. 40 artworks of street art and graffiti decorate the OCC in a very unusual way from what is usual presented in this centre. Showing “no respect” to walls and ground, the artists use their sprays and brushes all around showing their messages with vivid colours.

Yesterday this exhibition opened with a lovely gala including dj sets and drinks. From a cultural point of view, it is important to mention that among the thousands of visitors, there were a lot of people that one would not expect to see on a street art event. One could see from students to older people visiting the space and taking a lot of pictures of the lovely artworks that were so different in between them.This idea is avery good initiative that will hopefully give the deserved recognition to street art as an art movement in Greece. Although the installations and the transformation of the place to streets is amazing, there is also a controversy. Some people would argue that the space is far too big and very “comme-il faut” for the alternative style of street art and graffiti. Therefore, though this exhibition gives the unique opportunity to street art to become more recognised and accepted by a larger audience in Greece, on the other hand, it turns street art to something different from what it really is.

In any case, it is a very nice exhibition that one should see. Exhibitions like this shows how polymorphic Athens is.More info about the exhibition @ http://www.sgt.gr/en/programme/event/1656

 

ImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImageImage

 

Listen to your heart(beat): the Boltanski experiment.

The Onassis Cultural Centre in Athens is hosting Christian Boltanski’s “EYES” exhibition, till the 12th January. The French sculptor, photographer, painter and film maker has a very unique way of approaching the space of the exhibition while making viewers participants to his “Eyes” installation. The exhibition has three parts that are totally recommended to be seen; as the one connects mentally with the other: the first part is the projection of a fifty minute video that illustrates the views, the beliefs and the approaches of the artist. The second part is the actual exhibition that is devided into three installations that coexist. The third part constitutes an invitation of the artist to the visitors in order to record their heartbeat and contribute to the artist’s experiment of gathering heartbeats from all over the world as an alternative international collage of personal identities that will be gathered in a small island in Japan.

 In the first part, visitors understand the state of mind of this contemporary artist. He believes that artists are storytellers and believes in freedom and equality of people. He combines old and new methods to make his statements, though his work does not have a frame of stability in order the installations to be preserved after the exhibitions. In antithesis to this periodicity of the installations, Boltansky classifies and records almost euverything.

 In the second part, the actual “eyes” exhibition takes place. Boltanski theatrical background, creates an atmosphere that invites the visitors to participate and become part of the installation. Low lighting, air and materials are some elements that are used by the artist to create a more complete environment that make the viewers part of the exhibition. Uniqueness of its person but also collectivity without discriminations are shown through the eyes and the data collected and used by the artist.

 In the third part, people are invited to record their heartbeat and listen to it. For the artist this heartbeat data constitutes a personal portrait of each human being , as each heartbeat is as unique as a footprint. People can take the file of their heartbeat with them and this file will be used by the artist to an international collage of heartbeats that will be kept in a little japanese island. This could be a beginning of a story…

As a conclusion, this exhibition is quite short, yet set in a very unique way. It can change one’s perception of how people differentiate and how similar we all are. We all have a heartbeat, yet each heart beats its’ own unique way…

 

Άκου την καρδιά σου: το εγχείρημα του Boltanski.

Η Στέγη Γραμμάτων και τεχνών Ωνάση φιλοξενεί την έκθεση με τίτλο “Μάτια” του Κριστιάν Μπολτάνσκι, μέχρι τις 12 Ιανουαρίου. Ο Γάλλος γλύπτης, φωτογράφος, ζωγράφος και σκηνοθέτης έχει ένα δικό του πολύ μοναδικό τρόπο προσέγγισης του χώρου της έκθεσης, κάνοντας τον θεατή να συμμετέχει μέσα στην εγκατάσταση της έκθεσης. Ηέκθεση απαρτίζεται από τρία μέρη όπου συνιστάται οι θεατές να αφιερώσουν χρόνο και για τα τρία, μιας και αλληλοσυνδέονται νοηματικά μεταξύ τους. Το πρώτο μέρος της έκθεσης αποτελεί μια προβολή ενός πενηντάλεπτου βίντεο στο οποίο αναλύονται οι απόψεις, οι σκέψεις και οι τρόποι προσέγγισης του Μπολτάνσκι. Το δεύτερο μέρος αποτελεί την καθεαυτού έκθεση, η οποία απαρτίζεται από τρεις κατασκευές που συνυπάρχουν. Το τρίτο μέρος αποτελεί την πρό(σ)κληση του καλλιτέχνη στους επισκέπτες της έκθεσης να ηχογραφήσουν τον χτύπο της καρδιάς τους και να συμβάλλουν κατά τον τρόπο αυτό στο εγχείρημα του καλλιτέχη να συλλέξει ήχους των χτύπων της καρδιάς από όλο τον κόσμο, κάτι σαν ένα παγκόσμιο κολάζ από προσωπικές ταυτότητες που θα υπάρχει φυλαγμένο στο σύνολο του σε ένα μικρό νησάκι της Ιαπωνίας.

Στο πρώτο μέρος της έκθεσης, οι επισκέπτες μπορούν να κατανοήσουν τον τρόπο σκέψης αυτού του σύγχρονου καλλιτέχνη. Ο ίδιος πιστεύει ότι το να είσαι καλλιτέχνης είναι συνώνυμο του να είσαι καλός παραμυθάς. Επίσης πιστεύει στην ισότητα και στην ελευθερία των ανθρώπων. Στα έργα του συνδυάζει τη χρήση παλαιών και νέων μέσων για να δείξει αυτά που θέλει να δηλώσει μέσω της δουλειάς του. Παραταύτα, η δουλειά του δεν κυμαίνεται κάτω από ενα πλαίσιο σταθερότητας και αυθαρσίας των εκθεμάτων. Με άλλα λόγια, τα εκθέματα του χαρακτηρίζονται από μια περιοδικότητα η οποία σημαίνει ότι όταν μια έκθεση τελειώνει, η υλική ύπαρξη των έργων του καλλιτέχνη πάυει επίσης να υφίσταται. Σε αντίθεση αυτής της περιοδικότητας των κατασκευών, ο Μπολτάνσκι αρχειοθετεί και εγγράφει σχεδόν τα πάντα.

 Στο δεύτερο κομμάτι, συναντάμε την “πραγματική” έκθεση. Εξαιτίας του θεατρικού περιβάλλοντος από το οποίο προέρχεται ο καλλιτέχνης δημιουργείται μια ατμόσφαιρα στο χώρο που προσκαλεί τους επισκέπτες να συμμετάσχουν και να γίνουν μέρος της κατασκευής. Ο χαμηλός φωτισμός, ο αέρας και τα υλικά που χρησιμοποιούνται, αποτελούν κάποια από τα στοιχεία με τα οποία ο καλλιτέχνης δημιουργεί ένα πιο αυτοτελές περιβάλλον που κάνει τους θεατές μέρος των εκθεμάτων. Η μοναδικότητα του κάθε ατόμου αλλά και η ομαδικότητα χωρίς διακρίσεις προβάλλονται μέσα από τα “Μάτια” και τα αρχεία που έχουν συλλεχθεί και χρησιμοποιηθεί από τον Μπολτάνσκι.

 Στο τρίτο μέρος, το κοινό καλείται να ηχογραφήσει τον χτύπο της καρδιάς του και να τον ακούσει. Για τον Μπολτάνσκι η συλλογή ηχητικών αρχείων με χτύπους της καρδιάς αποτελεί ένα προσωπικό πορτραίτο του καθενός, τόσο προσωπικο, όσο και το δακτυλικό αποτύπωμα. Οι επισκέπτες μπορούν να πάρουν μαζί τους σαν ενθύμιο τον ήχο των χτύπων της καρδιάς τους, ενώ παράλληλα αυτή η ηχογράφιση αποτελεί μέρος ενός παγκόσμιου κολάζ από χτύπους καρδιάς από όλο τον κόσμο που πραγματοποιείται από τον καλλιτέχνη και θα φυλλαχθεί στο σύνολό του σε ενα μικρό νησί της Ιαπωνίας. Αυτό μπορεί να αποτελέσει την αρχή ενός νέου μυθιστορήματος..

 Εν κατακλείδι, αυτή η έκθεση αν και μικρή σε μέγεθος, είναι φτιαγμένη με ένα μοναδικό τρόπο. Μπορεί να αλλάξει τον τρόπο αντίληψης μας, όσων αφορά το πως διαφοροποιούνται οι άνθρωποι, ενώ ταυτόχρονα το πόσο ίδιοι είμαστε όλοι. Όλοι έχουμε μια καρδια που χτυπαέι, ο ρυθμός της καθεμιάς όμως, είναι μοναδικός…